Biraz kırgınım kendime bu aralar. Neden bilmiyorum. Havalardan mı yoksa geçmişin iz düşümünden mi anlayamadım bir türlü. İnsan kırılır mı kendine? Ya da bir insan nasıl kırar kendi ruhunu. Bende mi var acaba bir tuhaflık?

Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı vardır dediler. Bir acı kahve yaptım kendime… Kırk yıl hatırım olur mu bilmem ama bir fal kapadım bakalım ne çıkacak bana geçmişten geleceğe… (inanmasam da adet bulsun yerini)

Her gün yeni bir gün doğuruyor bir gün öncesinin izleriyle birlikte. Bazen saplanıp kalıyorum geçmişin izlerine. Ben bir gün sonraya umutlar adasam da bırakmıyor peşimi. Bilirim ki kaçmak değildir çözüm. Kaçmak istesen de kaçamazsın geçmişin izlerinden. Ama biraz özgürlük istiyorum dünden kalan tüm izlerimden. Belki kısa bir yolculuk kendimle baş başa…

Mevsimler değişiyor. Günler bitip gidiyor. Geride kalanlar ne? Belki biraz hüzün, belki biraz sevinç… Önümüzde ne var? Ne çıkacak yolumuza? Hangi engel bekliyor bizi? Gençlik nereye gidiyor? Kimse bilmiyor nereye gittiğini. Herkes bir telaş koşturuyor. Dünya dönüyor. Döndükçe düzen düzensizlik içinde devam ediyor. Dağınık yaşıyoruz. Yaşıyor muyuz? Hayır yaşamıyoruz. Ya da Evet yaşıyoruz. Her şeye rağmen kalp ritmine devam ediyor. Tik tak… Tik tak… Tik tak…

Devamını Okuyun »

Popularity: 9% [?]