Sevmeliyiz.
Sevmeli insan.Bu kısacık hayatta herşeyiyle sevmeli.Kalbinin sesini dinlemeli.İnsanı doğruya götüren kalbidir.Ama insanın kalbi kötüyse gittiği yolda kötüdür.
Öyle bi hayat yaşıyoruz ki elimizdeki değerleri çok kolay kaybediyoruz.Ve kaybettiğimizde anlıyoruz ne kadar değerli olduklarını.Kazanmak için uğraşıyoruz.Kazanıyoruz kimi zaman ama hiçbirşey eskisi bigi olmuyo.Çünkü vazo kırıldı bi kere..
Herşey çıkar üzerine kurulmuş artık.KArşılıksız çıkarsız sevgiler o kadar azalmış ki.Bir elin parmakları kadar.Seni seviyorum sözcüğünü bile artık zorla söylüyoruz.Bişeye ulaşmadan o şeyi elde etmeden önceki halimizle ulaştığımızdan sonraki halimiz aynı olmuyo.Çünlü sıkılıyoruz.Sevmek sıkıyo bizi.Oysa ne zorluklarla kazanmıştık sevigiy.Değerini bilemedik ve kaybettik.Şİmdi bizi mutlu eden o en büyük sevgiyi arıyoruz.Hiç olmadık birine aşık olup çar çur ediyoruz sevgimizi.Yüzümüze gözümüze bulaştırıyoruz.Sonra mı ?Hep aynı son.Hep aynı hikaye..
Sevmektan asla vazgeçmeyelim.Sevgimizi her fırsatta dile geitrelim.Zaman mekan buna engel olmasın.Çünkü sevgidir yüreklerin anahtarı.Açmasını bilirsen o yürek senindir.O yürek sevginin eseridir…
yasinn_kurt@hotmail.com
Cevap Gönder
Yorum yapmak için kullanıcı girişi yapmalısınız.
