Edebiyatçı Ne Yazsak ?

• Balkon sefası
  Çıkıyorum akşamları Oturuyorum sandalyeme Sırtımda atlet,yaz akşamları Bakınıyorum ışıklar altında şehrime Şehrim,ıssız yollarında teker gıcırtıları İnsanlar yabancı,rüzgar esiyor Görüyorum,kadın mırıltıları İnsanlar daha yabancı,birbirlerinden geçiyor Kenarlara dizilmiş saksılar Neşe içinde büyüyen naneler Yukarıdan,köşede birikmiş çöplere baksalar Yemek artıkları,kağıtlar,kediler,daha neler neler Çekiliyorum köşeme,seyrediyorum hayatı Bazen ilham geliyor,yazıyorum bir şeyler Ara sıra yazdıklarıma yansıtıyorum hayatı Alınmıyorum,çoğu kez beni görmeseler Engin Sevinç Bir Damla Aşk
• Azap Gülleri
  Süslü kaldırımların azap gülleri Bilseniz ne hoş kokar yağmur yağarken Güneşin kollarıyla dans ederler Yanarlar,ama ıslanmazlar Yüreklerinde hep bir burukluk vardır İnsanlar gelip geçerken yanlarından İçlerine bir sızı çöker , derinden Hiç ses etmez, ağlamazlar Plaklardan yükselen melodiye uyarak Tekerlerin cant gıcırtılarını seyrederler Arabaların biri gidip ötekisi geri gelirken İçindeki fahişelere aldırmaksızın Hep saygı duyarlar özlem dolu bakışlarıyla Bir ara eğilip bir tanesini ...
• AŞK’IN ANLAMSIZ ANLAMI
  İhtiras, Özlem, Acı, Karmaşa, Hüzün, Sevinç… Aşkı tanımlayan bütün kelimeler yetersizdir onu anlatmaya. Sessiz ve derin bir dünyanın sinemalarında oynayan duygu yüklü bir film gibi, Karanlık zindanlara mahkûm olmuş bir esir tutsaklığında, Ateş ve su kadar zıt, Toprak ve bitki kadar bağlı, yalan ve doğru kadar kardeş… Anlamlı ve anlamsız… İnsanın başını ...
• ÖZLEDİĞİM NE VARSA…
  Özlediğim ne varsa hepsini özledim… Çocuk saflığında aşklarımı özledim… Çocuklukta kalmış kaygısız günlerin hafifliğini özledim… Hayatın sadece bir oyun olduğu Gözyaşlarımın sadece bir oyuncak için aktığı Ve bütün küsmelerime rağmen aslında hiç küsmediğim anlarımı Bütün yaramazlıklarıma rağmen yinede sevildiğimi hissettiğim Çocukluğumu özledim… Şimdi hepsi birer özlem sadece… Büyürken benimle birlikte büyüyen kederlerimin gölgesinde asılı kalmış ruhumun iç sızısından başka ...
• NEYSE FALIMIZ ÇIKSIN HALİMİZ…
  Biraz kırgınım kendime bu aralar. Neden bilmiyorum. Havalardan mı yoksa geçmişin iz düşümünden mi anlayamadım bir türlü. İnsan kırılır mı kendine? Ya da bir insan nasıl kırar kendi ruhunu. Bende mi var acaba bir tuhaflık? Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı vardır dediler. Bir acı kahve yaptım kendime… Kırk yıl hatırım ...