Ya onu hiç tanımasaydım, ya hiç hayatımda olmasaydı diye düşünmediğin bir dostu olmalı insanın

Kimsesiz zamanlarında senin yalnız olmadığını hissettiren

Her gün beraber olmadığın halde uzağında da olsa hep yanında olduğunu bildiğin bir dostu olmalı insanın

Dilsizde olsan aynı dili konuşabilmelisin

Bir fotoğrafın aynı karelerinde birlikte gülümseyebildiğin biri olmalı

Bütün karmaşıklığına rağmen seni en ince ayrıntına kadar çözebilmeli dostun

Herkes terk ederken seni hiçbir zaman terk etmeyen bir dostu olmalı insanın

Bütün delilikleri, akla gelmeyen tüm çılgınlıkları yapabilmelisin onunla

Birbiriniz olmadan bir teli eksik bir enstrümanın çıkardığı garip melodi olmak istemediğin olmalı dostun

Yaşlandığında eski günleri yâd ederken kötü günleri kahkahalarla hatırlayabilmelisin onunla

Sen o olmalısın o da sen…

********

Bir kadının ve bir erkeğin aşkın çok ötesinde cinselliği akla getirmeden bir hayatı paylaşabileceğinin kanıtıydık biz…

Üniversite yıllarında başladı yolculuğumuz.

Farklı gemilerin dümenleriydik ama rotamız aynıydı.

Aradaki kilometrelerce uzaklığa rağmen aynı havayı soluyorduk.

Birimiz ağlarken diğerimizde ağlamak yerine güldürmeyi başarabilen ender insanlardan ikisiydik sadece.

Tesadüf ya da kaderin bir bilmecesiydi bizi birbirimize bağlayan.

Aynı kaderi paylaşıyorduk. Parasız ve sevildik. Ama hayatla aynı oranda dalga geçip hayatı aynı oranda da ciddiye alabiliyorduk.

Ayrı insanlardık ama aynıydık aslında

İyiliğin bir işe yaramadığının savunulduğu bir zamanda acımasız olmayı beceremedik biz

Acaba ya da keşke kelimelerini hiç kullanmadık birbirimize

Hayat bizi boğmaya çalışırken birlikte nefes aldık doyasıya

Atıldığımız maceralarda yara bere içinde kaldık ve yaralarımızı birlikte sardık

Zamana yenik düşürmedik hayatlarımızı, alışkanlık olmadık hiçbir zaman

Aşklar, ayrılıklar geçirdik ayrı insanlarda

Çocuklarımız oldu, ölümler gördük

Acıyı da mutluluğu da aynı yürekte yaşadık

Kızdık belki ama hiç kırılmadık, gücenmedik yaptıklarımıza

‘’ Nasılsın’’ diye sormadık hiç çünkü nasıl olduğumuzu bilirdik hissederdik beynimizden geçenleri

Şeffaftık, komiktik, hiç kimseye olmadığımız kadar

Hazan olduk mevsimlerden bazen de yaz kelimelerden cümle olduk boş sayfaları dolduran

‘’ iyi ki varsın dostum’’ diyebildik ve hep olacağımızı bildik ölene dek

**********

Dostum diyebildiğim bir tek o vardı onun içinde bir ben

Ben ve sen kavramını biz yaptık zamanla

Artık ‘’ bizdik’’ iki ayrı bedende yaşanan biz vardık kocaman yüreğimiz kocaman gülümseyen

Ve biz olmak hiç kolay olmadı…