Azap Gülleri
Süslü kaldırımların azap gülleri
Bilseniz ne hoş kokar yağmur yağarken
Güneşin kollarıyla dans ederler
Yanarlar,ama ıslanmazlar
Yüreklerinde hep bir burukluk vardır
İnsanlar gelip geçerken yanlarından
İçlerine bir sızı çöker , derinden
Hiç ses etmez, ağlamazlar
Plaklardan yükselen melodiye uyarak
Tekerlerin cant gıcırtılarını seyrederler
Arabaların biri gidip ötekisi geri gelirken
İçindeki fahişelere aldırmaksızın
Hep saygı duyarlar özlem dolu bakışlarıyla
Bir ara eğilip bir tanesini koparmak isteseniz
Feryat kopar ansızın, derinden
Birlik olurlar , bırakmak istemezler kendilerini sonsuzluğa
Sonra , kim seyre dalacaktı karşı kaldırımdan onları?
Onlar olmasa, kim katlanacaktı arabaların egzoz orkestrasına?
Kaldırımı süslemeseler baştan sona
Kim dert geçirecekti bakarak ardı sıra?
Hem, insanlar vardı onları resmeden
İnsanlar vardı şarkılarına bir tutam olsun serpen
Şairler vardı onları şiirselleştiren
Mısra aralarına sıkıştırıp okudukça dert gideren
Yazarlar vardı romanlarına konu edinen
Azap çekerek yaşadıkları şu dünyada
Bir kaldırım kenarı çok görülmemeli onlara
Bakın ne kadar mesut ve bahtiyarlar
Acı içinde kıvranırlarken dahi mutlu görünmek istiyorlar
Birbirlerine sıkıca kenetlenmiş,bırakmıyorlar
Onlar,azap gülleri.
Engin Sevinç
Bir Damla Aşk
